قتل عام 1988 در ایران بزرگترین قتل عام زندانیان سیاسی بعد ازجنگ جهانی دوم اجرای عدالت دربارهی آمران و عاملان قتل عام ۳۰هزار زندانی سیاسی در سال ۶۷، در ایران قتلعام ۳۰هزار زندانی سیاسی در سال ۱۳۶۷ در ایران، بزرگترین قتلعام زندانیان سیاسی از پایان جنگ دوم جهانی میباشد. اغلب اعدام شدگان، جوانانی بودند كه فقط بدليل شركت در تظاهرات مسالمت آمیز خيابانی و يا مطالعه نشریات سياسی اپوزیسیون زندانی شده و بسياری از آنها دوران محکومیت خود را به پایان رسانده بودند. زندانيان بطور گروهی اعدام شده و سپس در گورهای جمعی دفن شدند. در تابستان ۶۷، زندانیان سیاسی در دادگاه هایی محاکمه میشدند که توسط «هیئت مرگ» منصوب خمینی اداره میشد؛ دادگاه هایی که به طور معمول از چند دقیقه بیشتر طول نمیکشید و بعد از یک پرسش و پاسخ کوتاه زندانی روانه اعدام میشد. طبق گزارش عفو بين الملل در دوم نوامبر ۲۰۰۷، ” در فاصله ۲۷ژوييه ۱۹۸۸ تا پايان سال، هزاران زندانی سياسی در ايران، ازجمله زندانيان عقيدتی در زندانهای سراسر کشور اعدام شدند.... برای نقض حقوق بشر هيچگونه مصونيتی نبايد وجود داش...
