شرایط انقلابی در ایران و خطر ترک برداشتن امنیت نظام آخوندی
هشدارهای وحشت در درون رژیم کماکان ادامه دارد و ارگانهای رژیم، از جمله روزنامهٔ وابسته بهسپاه پاسداران با نگرانی مینویسد «شاید بهجرئت بتوان ادعا کرد که فوریترین» مسألهٔ نظام «حل مشکل امنیتی است» (جوان-۱۷بهمن). ارگان دیگر باند خامنهای هم اینکه چرا این مسأله «فوریترین» است را روشنتر بیان میکند و مینویسد «با از دست رفتن امنیت هیچ چیز» برای نظام «باقی نخواهد ماند» و تأکید میکند که «باید پذیرفت هیچ اولویتی بالاتر از امنیت (نظام) نیست» (وطن امروز-۱۶بهمن).
روز ۱۶بهمن هم پاسدار قالیباف در صحن علنی مجلس، بهخاطر مجازات پیاپی پاسداران و عوامل سرکوبگر رژیم توسط مردم و جوانان، با دستپاچگی خواهان افزایش توان سرکوب جانیان نظام شد و گفت: «امنیت (نظام) جز با فراهم کردن زمینههای اقتدار و قاطعیت پلیس تأمین نخواهد شد»؛ و بهبالاترین ارگان سرکوب رژیم آویخت که «ستاد کل نیروهای مسلح و نیروی انتظامی، در اسرع وقت» طرحهای افزایش توان سرکوب را بهمجلس ارتجاع ارائه کند تا «خارج از نوبت در دستور رسیدگی و تصویب قرار گیرد».
این سراسیمگی گواه وجود شرایط عینی انقلاب، یعنی پتانسیل عظیم انفجاری در جامعهٔ ایران است. اما بهموازات اعتراف و هشدار نسبت بهوجود این شرایط عینی، وحشت از تأثیرگذاری و فعالیت دشمن برانداز هم بالا گرفته است. همان شرایط ذهنی، یعنی شرط لازم پیروزی هر انقلاب، وجود سازمانی متشکل، پیشآهنگ و مردمی. همان دشمنی که استراتژی کانونهای شورشیاش هر روز با اقبال بیشتر اجتماعی روبهرو شده و جوانان عاصی از دیکتاتوری را جذب، سازماندهی و تبدیل بهکانونی برای شورش و آتشزنهٔ قیام میکند. بیجهت نیست که در نظام، در این زمینه هم زنگهای خطر بهگوش میرسد. یکی میگوید «مواظب باشید فرزندانتان» گول دشمن «را نخورند» (آخوند میردامادی، نمایش جمعهٔ اصفهان-۱۵بهمن)؛ و دیگری اذعان میکند «دشمن بهعملیات روانی برای اثرگذاری بر جوانان ادامه میدهد» (آخوند عابدینی، نمایش جمعهٔ قزوین-۱۵بهمن)؛ و حداد عادل، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و پدر زن مجتبی خامنهای هم نگرانی بیت ولیفقیه را بازتاب میدهد که دشمن با «فضای مجازی روی دزدیدن نسل جوان از نظام متمرکز شده است!» (۱۶بهمن).
نظرات
ارسال یک نظر