خروش خون شهيدان قتل عام 67 وبيداري جهانيان

تابستان 67 جلاد پير جماران جنگ را باخته بود روياي قدس از طريق كربلا درهم ريخته بود ويارو بعد از 8سال ويرانگري وجنگ گفت جام زهر را سر ميكشم به كسي هم نميگويم چرا ! يادتون مياد واقعا  همينجور گفته بود ، 8سال آزگار جام خون ملت را سركشيد وقتي  هم باخت جام زهر خورد ،خب بعد چي ؟ رژيمي كه پايه اش بر بحران و سركوب بود رژيمي كه جنگ موهبتي براي استمرار حكومتش بود حالا ديگر اين را نداشت پس اهرم بعدي چي بود؟ ما به ازاء جنگ در  قفل كردن جامعه و استمرار سركوب و تضمين حكومتش رادر قتل عام زندانيان سياسي ايران يافت  و آنراعملي كرد ،خميني ملعون گفته بود فورا دشمنان اسلام را نابود كنيد اين قتل عام ضرورت ادامه حكومتش بود بايد ميكشت و دار ميزد تابتواند خلا نبود جنگ را پركند و جامعه را منكوب وميخكوب كند اما آنوقتها نه اينترنت به اين صورت بود نه خبري ونه فضايي براي اطلاع رساني ، ازقتل عام ها يك فيلم يا عكس هم دردسترس نيست يا تاالان كه نبوده شايد بعدها چيزي بيرون بزند به هرحال درسكوت كركننده آن دوران او قتل عامش را كرد30000هزارزنداني سياسي را دار زد ،  توجه كنيد بزرگترين قتل عام زندانيان سياسي بعد ازجنگ جهاني دوم  در ايران بدست و با فرمان خميني انجام شده ، اين بزرگترين قتل عام زندانيان در عصر حاضر مابه ازاء طولاني ترين جنگ بين كشورها بعد از جنگ جهاني دوم بود كه آنرا هم خميني استمرا داده بود

اما خونهاي پاك زندانيان سياسي جوش وخروش داشت وهرگز ازضمير ايرانيان پاك نشد آن خونها راه خودش را در بيدار كردن اذهان باز كرد حقيقتي بود كه نميشد انكار كرد عليرغم سكوت سنگين و سركوب شديد وخفقان آخوندي نخير اينها نتوانست جلويش رابگيرد و پا درآورد .ميگويند رودخروشان خون شهيدان ضامن پيروزي محتوم خلق ماست

خب حالا جهان را چه ميشود ،  يك نمونه اخير را دارم ميگويم ،حتما خبر سخنان رييس جمهور آمريكا در سازمان ملل راشنيده ايد ، نخستين گواهي يك رييس جمهور ايالات متحده درباره ضرورت تغيير در ايران آنهم در صحن سازمان ملل .

درحافظه تاريخ هست كه  آخرين رييس جمهوري كه به يك حكومت ايران تلنگري زده بود كارتر بود كه باشعار حقوق بشري واردشد و گفت حقوق بشر را بايد رعايت كني، حكومت شاه با زمين گذاشت شلاق و ساواك  فرو ريخت الان هم بعد از 38سال يك رييس جمهور ديگه به رژيم پيله كرده  كه گفته ” مردم ايران بيش ازهركس قرباني اين رژيم بوده و از آن رنج ميبرند ”

شوراي ملي مقاومت هم معطل نكرد و دراطلاعيه خانم رجوي آمد كه بايستي اين سخنان با اقدامات اجرايي جامه عمل بپوشد منجمله ”ارجاع پرونده جنايات رژيم بويژه قتل عام سي هزار زنداني سياسي درسال 1367 به دادگاه بين المللي جنايي و قراردادن سردمداران رژيم و مسئولان جنايتها در برابر عدالت ” ......... بله درست همين است ، جنايت بي مكافات نمي ماند و نبايد گذاشت كه بماند. اين شعر يادم آمد گيرم كه ميكشي گيرم كه مي زني ، بارويش جوانه ها چه ميكني ؟ جوانه هايي كه از هر سو سرك ميكشد ونويد تغيير و بهاران است دنيا بخاطر جوشش اين خونها و بخاطر تلاش بازماندگان و مجاهدان و بخاطر مقاومت مردم ايران عوض شده و ازهرطرف صداي دادخواهي و اذعان به حقيقت 67 با شيوه هاي مختلف  بلند است .

 اين مسير, ضرورت سرنگوني رژيم غرقه در جنايت و فساد با همه باندهايش است بايد اين خروش را بيشتر وبيشتر كرد و گوشهاي بيشتري راشنوا كرد وبدانيم كه خودمان بايد اين كاررا بكنيم

قتل عام 67جنايتي استكه بايد پرونده آن بازشود تك به تك سردمداران رژيم ازهرجناحي بايد جواب بدهند كه تابستان 67 كجا بودي ؟ يادمان هست نه فراموش ميكنيم و نه مي بخشيم .